Een beknopte selectie eigen teksten uit websites, weblogs en andere publicaties, met als thema communicatie en copywriting.
-
ZONDER HANDEN
Oude reclameaffiches zeggen vaak veel over de mentaliteit van de samenleving in een bepaalde periode. Deze Italiaanse affiche uit de jaren 1950 spreekt boekdelen.
Italië wordt vaak geassocieerd met de Vespa. Maar er zijn nog heel wat andere “motorino’s”, bijvoorbeeld de Gilera 125. En die kon je vroeger, volgens de makers van deze campagne, het best besturen “ad occhi chiusi”, met je ogen toe. Of beter nog: geblinddoekt, zonder handen en ook zonder helm natuurlijk.
Toen was het leven nog simpel… en spannend!
Joris Wouters – 6 juni 2010
-
SPRAAKHERKENNING IN DE LIFT
Voice recognition technology was de grote specialiteit van Lernout & Hauspie. Andere bedrijven zetten nu het werk van dit teloorgegane bedrijf voort. Spraakherkenning is niet meer weg te denken in de wereld van de communicatietechnologie. Maar in sommige domeinen loopt het toch niet allemaal van een leien dakje. Stel u voor dat u in een lift zonder knoppen stapt, een lift met spraakherkenning. In Schotland bijvoorbeeld leidde dit al tot hilarische scènes, als we dit filmpje mogen geloven…
Joris Wouters – 23 november 2010
-
DE MOOISTE TWEET TER WERELD
De Britse schrijver-acteur Stephen Fry was naar eigen zeggen enige tijd verslaafd aan Twitter. Onlangs stopte hij met twitteren om zich te concentreren op het schrijven van zijn autobiografie. Op het literatuurfestival van het beroemde Welshe boekendorp Hay-on-Wye, vorige zondag, trad de ex-twitteraar nog even op de voorgrond. Hij was gevraagd om “de mooiste tweet aller tijden” te bekronen.
De keuze van Stephen Fry viel op een flegmatieke tongue-in-cheek tweet van de Canadees Marc McKenzie. En die gaat als volgt: “I believe we can build a better world! Of course, it’ll take a whole lot of rock, water & dirt. Also, not sure where to put it.”
Joris Wouters – 8 mei 2010
-
EEN TEKST MET OOMPH
Af en toe valt er een mailing van een wijnhandelaar uit Wallonië in mijn mailbox. Een citaat:
“Geachte Mevrouw, Geachte Heer,
Met deze, hebben wij het genoegen U op de hoogte te brengen van onze grote degustatie te Namen, waarop wij U van harte uitnodigen. Wij zullen het genoegen hebben U een grote selectie van wijnen uit ons eindejaarsaanbod voor te stellen. Wij verwachten U dus voltallig op (…) in onze kelders (…).
In de hoop deze grote jaarlijkse degustatie met U te mogen delen, groeten wij U met de meeste hoogachting.”
Voor deze wijnhandelaar ben ik nog een U, een Heer met een Hoofdletter. Hij verwacht mij ‘voltallig’ in zijn kelders en hij groet mij ‘met de meeste hoogachting’! Meteen zie ik een 19de-eeuws salon voor me. Schitterende kroonluchters. Prachtige wandtapijten. Voorname heren in rokkostuum worden door onderdanige lakeien in livrei naar de imposante wijnkelders geleid, waar weer andere lakeien in de rij staan met zilveren dienbladen vol kristallen wijnglazen.
Voel ik mij aangesproken door deze brief? Er staan enkele taalfoutjes in, maar verder is de tekst wel erg sfeervol. Heb ik zin om spoorslags naar Namen te vertrekken? Helaas. De tekst heeft een zekere ‘oomph’, maar dan vooral … 19de-eeuwse ‘oomph’. En dat is in de 21ste eeuw misschien toch niet de juiste strategie.
Maar wat is nu die ‘oomph’? Volgens de Van Dale Engels-Nederlands: ‘charme, aantrekkingskracht, persoonlijkheid, sex-appeal, zwier(igheid), geestdrift, spirit, pit, animo, enthousiasme, vitaliteit.’ Dát dus allemaal. Hoewel, als je het mij vraagt, heeft geen enkele van die Nederlandse vertalingen de juiste ‘oomph’.
Joris Wouters – 13 december 2009
-
PUNT.
Een klein leesteken kan soms een groot verschil maken. Langology, een Amerikaanse website over alles wat te maken heeft met taal, wees onlangs op een “puntig artikel” in The Spokesman.
Het verhaal in een notendop: Bob en Vicky stoppen bij een parkeerterrein in Spokane. Ze zien een bord aan de ingang met de tekst:
NO PUBLIC
PARKING
PERMIT
REQUIRED
“No public parking permit required” lezen ze. Dus parkeren ze hun auto. Wanneer ze terugkomen zit er een parkeerbon onder de ruitenwisser: 30 dollar boete. Volgens de overheid is de betekenis: “No public parking. Permit required.” Alleen: die punt tussen “no public parking” en “permit required” staat er niet. En ook geen ander leesteken.
Bob en Vicky trekken naar de rechtbank. De rechter geeft hen gelijk en hun boete wordt kwijtgescholden. Besluit van The Spokesman: “One small step for Bob and Vicki. One giant leap for grammar nerds everywhere.”
Joris Wouters – 7 augustus 2009
-
MEVROUW NOT AVAILABLE
Geachte Mevrouw Not Available… Zo begint de e-mail van mijn gsm-provider over een nieuw tariefplan. Afgezien van het feit dat ik een mijnheer ben, lijkt Not mij een vreemde voornaam, om nog niet te spreken van Available als familienaam! Een leuk voorbeeld van bedrijfscommunicatie die de mist in gaat, met dank aan een of ander computerprogramma én een gebrek aan menselijke aandacht…
Stel dat mijn volgende gsm-factuur ook op naam staat van Mevrouw Not Available. Dan hou ik me gewoon gedeisd. Ik ben Not Available!
Joris Wouters – 20 juni 2009
-
EEN SHOCK-O-LATIER MET GEVOEL VOOR MARKETING
Chocolade met kaviaar, bloemkool, guacamole, knoflook, oesters… Dominique Persoone is een chocolatier die houdt van originele smakencombinaties. Hij is een van de trendsetters op het chocoladefestival Choco-Laté, van 1 tot 4 mei in Brugge.
Dominique Persoone is kok van opleiding en al jaren gefascineerd door chocolade. Deze “shock-o-latier“, zoals hij zichzelf noemt, levert aan toprestaurants zoals Comme Chez Soi en Hof van Cleve. Hij kreeg zelfs een vermelding in de Michelin-gids.
Toen de Rolling Stones enkele jaren geleden op zoek waren naar een exclusief dessert voor hun feestje in het Astoria Hotel in Brussel, creëerde Dominique op verzoek van Jagger en kompanen een tequila-praline en een unieke snuifcacao. Van cocaïne naar cacao…: de Stones waren in de wolken! De snuifcacao en de bijbehorende “shooter” zijn trouwens te koop bij The Chocolate Line in Brugge.
Ook zijn samenwerking met Spencer Tunick haalde de pers. Deze fotograaf is bekend voor zijn beelden van grote massa’s naakte mensen. Tijdens een kunstproject in Brugge werden de naakte vrijwilligers op artistieke wijze overgoten met vloeibare chocolade.
En dan zijn er nog een dvd en een boek. Cacao – de chocoladeroute is het boeiende verhaal van een expeditie naar de “bronnen” van de chocolade in Mexico. Een persoonlijke expeditie van Dominique Persoone en journalist-fotograaf Jean-Pierre Gabriel. Het boek bevat ook een dertigtal recepten en werd uitgegeven bij Françoise Blouard in het Nederlands, Frans, Engels en Spaans – én genomineerd voor de Gourmand World Cookbook Awards.
The Rolling Stones, Spencer Tunick, kranten, tijdschriften, tv, een boek, een dvd, en natuurlijk ook een website… Shock-o-latier Dominique Persoone is een smakenacrobaat die de Belgische praline een nieuwe dimensie gaf. Maar hij is duidelijk ook een man met een groot gevoel voor communicatie en marketing.
Joris Wouters – 28 april 2009
-
DE PLAKFACTOR: IDEEEN DIE BLIJVEN PLAKKEN
Dan Heath was een van de meest succesvolle sprekers op het Creativity World Forum in Antwerpen eind vorig jaar. Zijn presentatie was gebaseerd op het boek “Made to Stick”, dat hij samen met zijn broer Chip schreef. In het Nederlands werd het vertaald als “De Plakfactor”.
Natuurlijk dacht ik direct aan Lijmen, de schitterende roman van Willem Elsschot over de minder schitterende praktijken van een cynische reclameverkoper. Maar bij De Plakfactor gaat het toch om iets anders.
Waarom is het soms zo moeilijk om goede ideeën verkocht te krijgen? Heath analyseerde honderden beklijvende ideeën en ontdekte zes basisprincipes die een doorslaggevende rol spelen. Zes principes die de eenvoud zelf lijken, maar in de praktijk niet altijd zo eenvoudig toe te passen zijn. En het eerste principe is… eenvoud.
De zes basisprincipes volgens Heath:
- Eenvoud: wees bondig, beperk je tot de kern van de zaak en schrap de rest.
- Onverwacht: zorg voor verrassing en doorbreek het verwachtingspatroon van het publiek.
- Concreet: vermijd abstracte taal en maak je idee duidelijk met beelden en voorbeelden.
- Geloofwaardig: vertel de waarheid en ondersteun je betoog met feiten en cijfers.
- Gevoel: versterk je argumentatie niet alleen met feiten, maar ook met emotie.
- Verhaal: gebruik een sterk verhaal als drager voor je idee.
De voorbeelden in het boek De Plakfactor zijn wat mij betreft soms wat te Amerikaans en niet alle verhalen zijn even “sticky”. Maar de basisprincipes hebben zeker hun waarde en de auteurs geven interessante tips. Wie Dan Heath zelf aan het werk wil zien en horen, kan nog altijd terecht op de site van het Creativity World Forum.
Joris Wouters – 28 februari 2009
